Tvöföld siðferðiskreppa þjóðarsálarinnar

Síðustu dagana hafa sjónvarpsáhorfendur séð viðtöl við marga menn sem höfðu dvalist á drengjaheimilinu á Breiðuvík. Við höfum fengið innlit í það harðræði sem þeir voru beittir, og hversu afskiptir þeir voru. Það sem hinsvegar hefur vakið mestan óhug er það gífurlega ofbeldi sem varð iðkað þarna og þá ekki síst kynferðislegt ofbeldi. Þar á meðal nauðganir. Eins og einn viðmælenda kastljóss komst að orði: “Þetta voru uppeldisaðferðir síns tíma.” Sá sálfræðingur sem gerði skýrslu um málið áleit að það væri drengjunum fyrir bestu að flokka skýrsluna um barnaheimilið, sem trúnaðarmál. Hann sagðist vilja hlífa drengjunum við að verða stimplaðir sem Breiðavíkurdrengur og að það gæti fylgt þeim allt lífið. Einmitt þetta finnst mér vera kjarninn í þessu máli.

Þjóðfélag okkar stimplaði börn. Hvað með að horfast í augu við það.

Í staðinn ætlar Ríkisstjórn og fleiri aðilar að “Bregðast við málinu”. Þessi heigulsháttur okkar við að viðurkenna fyrir sjálfum okkur sem þjóð, að það sem við gerðum var rangt. En nei auðvitað gerum við það ekki. Okkur dytti ekki í hug að viðurkenna slíkt.

Í dag gerum við einnig allt RÉTT (TM).

Þau okkar sem lásu ævintýrið um Gosa (Pinoccio) eða sáu kvikmyndirnar byggðar á ævintýrinu, vita að slæmir drengir þeir áttu ekkert betra skilið en að breytast í asna (doney) vinnudýrið sem alltaf var farið illa með.

Ef við ætlum sem þjóðfélag að standa við skoðanir okkar og gerðir, ættum við að segja: Við gerðum nákvæmlega það sem við ætluðum, við tókum verstu strákana og settum þá á versta staðinn.

Við þurfum að byrja á að viðurkenna að stundum er ekki hægt að gera það sem er RÉTT (TM) heldur þarf að grera það sem er minnst rangt. Það er einhver meinloka í þjóðarsálarinni, sem fær okkur til að benda á barnaheimilið á Breiðuvík og svartholið þar. Vandamálið er hinsvegar annarsstaðar. Það var í barnaverndarnefndum og á hærri stöðum.

Áróðursmyndin um Barnaheimilið, barnaverndarnefndir í Reykjavík og annarsstaðar, töluðu máli valdsins, ekki fjölskyldnanna og barnanna sum þau gerðu að fórnarlömbum sínum.

Þetta á að verða okkur dýrkeyptur lærdómur í að hreykja okkur ekki svo hátt að við heyrum ekki neyðarhróp þeirra sem við troðum fótum.

     .-.       .-.
    /'v'\     /'v'\
   (/   \)   (/   \)
======="="=='=='="="===----- 

Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn enda sem pólítiskt svarthol sem sogar allt til sín sem kemur nálægt því og sleppir engu frá sér, ekki einu sinni ljósinu.

Bjartari tímar framundan.

Dómsmálaráðherra hefur greinilega þörf fyrir að hafa vit fyrir fullorðnu fólki, því hann synjaði vinkonu minni um nafnabreytingu. Just jú veit mister Björn, just jú veit. Nú kvörtum yfir Birni Bjarnasyni Dómsmálaráðherra send til umboðsmanns Alþingis og því er fargi af mér létt. Enn er eftir pappírsvinna. Þegar svar kemur frá Umboðsmanni, verður hellingur að gera í að greina stöðuna.

Varðandi þessa réttarbaráttu okkar langar mig að vekja athygli á að hægt er að gera hana á fleiri en einn hátt. Valdið er nefnilega þrískipt þó að framkvæmdavaldið (ríkisstjórnin ) hafi tekið sér óhóflega mikil völd miðað við löggjafarvaldið og dómsvaldið. Við einbeitum okkur að dómsvaldinu. Með öðrum orðum við stefnum í málaferli gegn Dómsmálaráðherra. Stuðningur við það væri vel þeginn. Aðrir einbeita sér að löggjafarvaldinu og styðjum við þegar við þau.

     .-.       .-.
    /'v'\     /'v'\
   (/   \)   (/   \)
======="="=='=='="="===----- 

Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn sitja í ríkisstjórn Surtseyjar.

Er fréttablaðið með transfóbíu?

Er að velta fyrir mér hvort ritstjórnarsiðferði Fréttablaðsins taki slíka afstöðu frá transgender konunni, að hún taki siðferðilega afstöðu með ofbeldismanninum sem reyndi að myrða hana. Upp vakna margar spurningar varðandi þá siðferðisvitund sem liggur að baki. Kannski er þetta bara ómeðvituð transfóbía.

       .-.       .-.
      /'v'\     /'v'\
     (/   \)   (/   \)
======="="=='=='="="===----- 

Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn verða lyginni líkastur.

Þegar bent er á tunglið horfir fíflið á fingurinn

Á forsíðu fréttablaðsins í dag (7. febrúar 2007 37. tölublað, 7. árgangur) er frétt um misheppnaða morðtilraun á transgender konu. Átti það að hafa gerst aðfaranótt sunnudags. Morðtilraun er alvarlegt mál sama hver aðdragandinn er. Eins og með svo mörg önnur ofbeldisverk, þekktust gerandinn og fórnarlambið. Af greininni að dæma, hefði hún dáið ef hún hefði ekki getað varið sig.

Yfirskrift fréttarinnar var hinsvegar sjónarhóll gerandans. Það er undarleg blaðamennska að skrifa þannig að lesandinn er settur í fótspor gerandans. Ég get ekki annað en undrast, hvaða siðferðisvitund liggur þar á bakvið.

Ég þykist viss um að fólk sem er öruggt með sig og sína kynvitund, þykir sér ekki ógnað af transgender fólki. Ég þykist viss um að þarna hafi verið á ferðinn ofbeldishneigður og óöruggur karlmaður með lítið sjálfsmat. Hann á mína meðaumkvun að vera ekki meira karlmenni en þetta.

      .-.       .-.
     /'v'\     /'v'\
    (/   \)   (/   \)
======="="=='=='="="===----- 

Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn safna að sér óalandi og óferjandi meðlimum.

Ne bis in idem – aldrei tvisvar fyrir það sama.

Þegar fréttir bárust af að Ríkisskattstjóri hefði neitað Ríkissaksóknara um upplýsingar sem hann krafðist, varð ég hissa, verulega hissa. Mér hafði aldrei komið til hugar að einhver innan kerfisins, myndi segja nei við ríkissaksóknara. Baugsmálinu lauk hinsvegar opinberlega með úrskurði Hæstaréttar þann 26. janúar 2007.
Ég varð einnig mjög hissa þegar Ríkissaksóknari samdi ákærur sínar að nýju, og ætlaði aftur að rétta yfir Baugsmönnum. Það er ótrúlegt að Ríkissaksóknari láti sér detta í hug að reyna þetta, hvað þá að reyna að ákæra þrisvar fyrir sömu sakir og láta Hæstarétt skera úr um málið tvisvar. Það er einnig ótrúlegt að Hæstiréttur láti hafa sig að fífli í þessu mál, því samkvæmt stjórnarskránni, er einungis leyfilegt að rétta einusinni í máli.

Sú stofnun sem standa á vörð um réttaröryggi í landinu hefur brugðist skyldu sinni. Dómsmálaráðherra ber ábyrgð á þessu og ber að axla þá ábygð og taka afleiðingunum.

Tímarugl.

Hvernig dettur fólki eiginlega í hug að endurrita ævir transgender fólks, þannig að þátíð verði nútíð og nútíð verði framtíð? Einungis á þennan hátt er hægt að við séum nú það sem við gætum hafa verið einu sinni, og séum verðandi það sem við erum. Ég ER kona sem VAR karl. Púnktur.

Ljósleiðaravædd Landsbyggð.

Í þessum pistli langar mig að kíkja svolítið á samkeppni í fjarskiptaheiminum og til þess langar mig að nefna það þegar sæstrengurinn Cantat-3 var eini strengurinn til landsins. Á þessum tíma var Síminn það fyrirtæki sem önnur fyrirtæki þurftu að skipta við til að fá netsamband til útlanda. Eitt af þessum fyrirtækjum var Fjarski sem nú er dótturfyrirtæki Landsvirkjunar. Þegar tengja átti net Fjarska við útlönd, þurfti að fá samband frá Reykjavík til Vestmannaeyja, þar sem tengjast á í sæstrenginn. Fjarski fékk tilboð í slíka tengingu frá Símanum upp á svo og svo margar milljónir á mánuði. Fjarski tók ekki tilboðinu en ákvað að leggja eigin streng og þegar strengurinn hafði verið lagður, hafði Síminn lækkað verð sitt um 50 % af því upprunalega.

Annað dæmi er af vestfjörðum. Snerpa hefur þjónað þessu svæði með þráðlausum tengingum, en nýlega kom Síminn þar og býður nú ADSL tengingar en ekki sama hraða og t.d. í Reykjavík. Þar fær fólk helminginn á fullu verði. Hólmvíkingar eru því að borga tvöfalt verð miðað við Reykvíkinga, fyrir sömu þjónustu frá Símanum.

Samkeppni er mikilvæg. Eini aðilinn sem býður ljósleiðaratengingar milli staða, er Síminn og er Snerpa að leigja þeirra línur á rándýru verði, þannig að ekki er hægt að auka bandbreidd til viðskiptavina.

Þeir rækta markaðinn á þessu svæði, en geta ekki boðið ADSL þjónustu vegna þess að eigandi símakerfisins

er Síminn og þar er verðið hátt. Hinsvegar er verðið annað þegar Síminn fór sjálfur að bjóða þessa þjónustu.

Þróunin á Vestfjörðum er hinsvegar á þann veg, að fólki fækkar og Síminn virðist vera einráður á þessum markaði. Gæði og verðlagning á netsamböndum eru eftir því. Sveitarfélög virðast hafa mjög veika samningsaðstöðu til að búa í haginn fyrir almenna samkeppni á þessum markaði.

Eitt af lykilatriðum sveitarfélaganna er sjálf aðstaðan: Það er ekkert gefið að hver sem er geti grafið og lagt ljósleiðara hvar sem er. Bæði er það truflandi fyrir starfsemi á svæðinu, kostnaðarsamt að ganga frá, og einnig þarf að fara varlega til að rjúfa ekki aðra kapla sem eru fyrir. Því er mikið betra að leggja rör sem draga má í svo marga ljósleiðara sem vera skal og hægt er að fjarlæga aftur án þess að nokkuð sjáist á frágangi. Samkeppnisaðili gæti því auðveldlega komist inn á markaðinn og það bætir gæði og þjónustu.

Ef tryggja á samkeppni á þessu svæði, samkeppni sem er íbúunum í hag, þurfa sveitarfélögin sjálf að ráða yfir rörum fyrir ljósleiðara á svæðinu. Þarmeð fá samkeppnisaðilar greiðan aðgang að því að leggja ljósleiðara um svæðið. Sveitarfélögin verða að setja öllum aðilum þau skilyrði að þeir leggi ljósleiðarakapalinn á eigin kostnað, greiði af honum tilskilin gjöld og leigu, og taki hann upp á eigin kostnað.

Spyrjum að leikslokum

Baugsmálinu er endanlega lokið í dag. Hæstiréttur úrskurðaði að Baugsfeðgar og aðrir ákærðir í hinu svonefnda Baugsmáli voru öll sýknuð af ákærum á hendur þeim.

Mér skilst að Ríkissaksóknari hafi fyrir nokkru síðan sótt um aukafjárveitingu upp á 30 milljónir. Tap Baugs vegna þessa máls er líklega milljarðar. Heildarkostnaður þjóðfélagsins er verulegur og hver borgar brúsan nema Jón og Gunna? Líklegt er að enginn verði dreginn til ábyrgðar fyrir því tapi sem þetta málaferli hefur orsakað.

Það tap sem þjóðfélagið hefur orðið fyrir vegna bókhaldsóreiðu Byrgisins, verður hinsvegar haldið til haga, og líklegt er að fleiri en einn missi vinnuna. Þeir fíklar sem urðu edrú verða líklega gleymdir og fólkið sem var misnotað verður líklega einnig gleymt.

Ekki kyn mitt sem slíkt

Halla Gunnarsdóttir var í viðtali við Rás 2 um kl 13:10 og sagði meðal annars:

Það er ekki kyn mitt sem sem slíkt sem skiptir máli í þessu sambandi, heldur sú reynsla sem ég hef sem kona.

Halla bauð sig fram sem formaður Knattspyrnu Sambands Íslands, KSÍ. Hún hefur spilað fótbolta síðan hún var 6 ára, og er femínisti. Kynjamismunun í fótbolta á Íslandi varð fræg árið 2006, þegar í ljós kom að eingöngu karlar fá greitt fyrir að spila. Með þessu hefur hún tekið á lyftistöng dagsins.

Mærulaus og athyglislaus.

Nóa Síríus konfektið sem ég fékk í jólagjöf var að klárast. Það er svosem ekkert voðalegt að hafa ekki mæru, en huggulegt að fá bita, hálfsofandi í rúminu. Að auki hefur mér tekist að gera mig svo óvinsæla, að nú er um einn lesandi á dag að blogginu mínu. Hvað get ég gert við því?

Lesandi þessa bloggs, er beðinn að gefa sig fram tafarlaust vegna yfirvofandi hættu á leiðindum. Einn besti kúr við slíku væri líklega að skoða afmælið hans Ladda, en hann á afmæli í dag. Ef ég hefði tíma myndi ég kíkja þagað líka, en þá er hætt við að athyglissýkin taki yfirhönd og ég fari veltandi til Ladda og heilsi honum og óski honum til hamingju með afmælið.

Svo óforskömmuð einkenni

um athyglissýki

get ég ekki látið eftir mér.

Ó vorkennið mér!

Ég hef allt sem ég vill fá og eiga,

en samt vill ég meira.

Eitthvað sem lífið hefur uppá að bjóða.

Ó vorkennið mér!

Nú er ég sú óvinsælasta í bloggheimi.

Vill bara skrifa um

efni sem fólk á netinu nennir ekki að lesa.

Hvað get ég gert við því?