Við erum komnir í undanúrslitog átti þannig við íslensku karlþjóðina.
Í auglýsingum DV í sjónvarpi segir:
Nú þegar einn af rannsóknarlögreglumönnunum segir að DV hafi eyðilagt rannsókn stærsta kókaín máls sem komið hefur upp hingaðtil, er ástæða til að spyrja:
Við hvern er DV eiginlega að tala?
Hverjum er DV að falbjóða málgagn sitt, og fyrir hvaða málstað?
Við upphaf blaðamennsku í Frakklandi, voru dagblöðin kölluð franska orðinu avis sem merkir afstaða eða skoðun. Þau höfðu skoðun á þjóðmálum og skrifin voru lituð af þessari afstöðu. Við sjáum þetta enn þann dag í dag í flestum dagblöðum með sjálfsvirðingu.
Afstöðuleysi DV ber í sér eiginleika sem oft verið kenndur við vændi: DV selur sig hagkvæmasta málstað.
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn falast eftir hagkvæmari málstað.
Samkvæmt áreiðanlegum heimildum (auglýsingar Birtings á RUV og Stöð 2 ) hef ég - yfirvald Íslands á þessu sviði - lagt bann við notkun þessa orðs. ;)
Nú er unnið hörðum höndum að leggja bann við að skrifa þetta orð. Næsta skref er að sjálfsögðu ritskoðun og að endurrita Íslandssöguna þannig að komandi kynslóðir megi lesa ritaðar heimildir um þetta, án þess að brjóta
landslög. :->
Að sjálfsögðu verður þessu fylgt eftir með tilheyrandi refsilöggjöf. :D
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn verða bannaður.
Svo virðist, sem að það sé stefnan í íslensku þjóðfélagi, að gera þjóðfélagsþegnana að söluvöru. Hjá Hagstofunni þarf hver einstakur þjóðfélagsþegn að merkja sérstaklega við til að verða ekki ein af baununum í markaðssetningarsúpunni.
Háskóli Íslands, virðist hafa tekið þessa stefnu til sín og þarf hver einstakur nemandi HÍ að merkja sérstaklega við á innritunareyðublaði að hann eða hún vilji ekki láta nota sig sem skotmark aðila sem stunda beina markaðssetningu.
Neðst á innritunareyðublaði geta nemendur merkt sérstaklega við eftirfarandi:
Ég óska eftir því að nafn mitt komi EKKI fram á skrá sem afhenda má vegna markaðssetningar
Ég óska eftir því að nafn mitt komi EKKI fram á skrá sem afhenda má vegna skoðanakannanna og rannsóknarverkefna
Mín persónulega skoðun er sú, að bein markaðssetning eigi ekki að vera sjálfgefin fyrir nemendur HÍ. Textinn væri þá:
Ég óska eftir því að nafn mitt komi fram á skrá sem afhenda má vegna markaðssetningar
Ég óska eftir því að nafn mitt komi fram á skrá sem afhenda má vegna skoðanakannanna og rannsóknarverkefna
Tæknilega séð, er mjög auðvelt að breyta þessu, en það er í höndum nemendafélaga HÍ að taka ákvörðun um það.
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn fá sífelldar upphringingar frá sölumönnum og kaupa sig fátækan af ónotæfu dóti.
Allt að gerast núna
Svo virðist sem að ég sé að brenna sólarhringinn í báðum endum og nota hann sem kyndil í miðjunni. Nú er enginn tími til að blogga eins og svo oft áður.
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn einungis hafa 12 tíma í sólarhringnum.
Sjaldan hef ég fundið fyrir svo djúpum hryllingi og þegar ég heyrði
frásögn Mariselu í sjónvarpsfréttunum um 400 kvennamorð í Mexíkó.
Hún útskýrði að líklegast væru þetta vígslumorð inn í Mafíuna,
þar sem morðinginn sýnir hversu hrottalegur hann
getur verið gagnvart fórnarlambi sínu. Um fjögur þúsund kvenna er saknað.
Sú sorg sem ég fann fyrir vegna þessa gerði mig mállausa og reiðin
sem sauð í mér sagði mér að best væri að segja sem minnst.
Þeir sem misþyrma og drepa fólk í atvinnuskyni eru einfaldlega mannætur.
Ég er af þeirri sannfæringu að sérhver dauðadómur sé óréttmætur því
ekkert réttlæti sé í að taka líf þegar annað líf hefur verið tekið.
Ég er einnig af þeirri sannfæringu, að manneskja sem veit að morð verði framið
sé skyldug til að hindra það jafnvel þó að það þýði að drepa þann sem ætlar að
drepa.
Það sem ég á við, er að þegar ekki verður komist hjá morði, er ekkert val
siðfræðilega rétt samkvæmt Immanúel Kant (eða seinni tíma siðfræði),
heldur verður að taka þann kostinn
sem er illskástur og það er einfaldlega að drepa þann sem ætlar að drepa.
Mér dettur í hug orð Gandálfs :
“Do not be tempted to deal in death and judgement!
Some of those that lived, deserved to die, and some of those that have died,
deserved to live. Can you give it back to them Frodo? “
Það er allt of auðvelt í huganum að grípa langdrægan riffil og byrja að uppræta
þessar mannætur, en það er bara að leggjast of lágt.
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn veita 400 flóttakonum frá Darfur héraði í Súdan, lífslangt landvistarleyfi á Íslandi.
Eftir reynslu næturinnar og föstudagskvöldsins ákvað ég að grípa til ráðstafana sem duga til að tryggja nætursvefninn. Ég tek það fram að þetta er alls ekki í fyrsta skipti sem ég þarf að grípa til sérstakra ráðstafana til að tryggja næturfrið. Ég hef skrifað eftirfarandi orðsendingu og afhent öllum hlutaðeigandi aðilum.
Kæru íbóðareigendur/húseigendur,
í þessum stigagangi hafa sumir eigendur lagt í töluverðan kostnað við að bæta aðstöðu á salerni á fimmtu hæð til vinstri og voru það eigendur þeirra herbergja sem eru á ganginum vinstrameginn. Á hægri ganginum er ekkert gert fyrir það klósett sem þar er, og hefur það staðið ónothæft í a.m.k. þrjá mánuði. Ég undirrituð kenndi í brjósti um það fólk sem bjó á hægri ganginum því salernisaðstæður þeirra væru ekki fólki bjóðandi. Til stóð að lagfæra þessar salernisaðstæður en ekkert hefur gerst í því máli.
Nú gerist það stundum að á hægri ganginum eru haldin partí og þá langt fram yfir miðnætti þrátt fyrir að lög um fjölbýlishús segi að friður skuli vera að minnsta kosti frá miðnætti og til 07:00. Þetta veldur miklu ónæði þar sem veggir eru þunnir, en verstur er þó umgangur, hurðarskellir og ráp um vinstri ganginn.
Það er að mestu leyti ég undirrituð sem held gangi og salerni hreinu og geri það ókeypis. Umgangur og notkun á þessari aðstöðu er verulegur frá hægri ganginum vegna þess gestagangs sem er þar. Einnig vill ég nefna að ég leigi herbergið með aðgang að þessari salernisaðstöðu, og því hef ég kröfu á að fá þann aðgang sem ég borga fyrir.
Við sem búum á ganginum vinstra megin, munum bráðlega búa svo um, að eingöngu við komumst þangað inn. Það verður gert án frekari viðvörunar. Virðingarfyllst: Anna Jonna Ármannsdóttir.
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn koma þurfandi að luktum dyrum.
Í dag föstudag, lagðist ég í þann aumingjaskap að tilkynna mig veika í vinnunni. En auðvitað dauðsá ég eftir því. Mér hundleiðist heima hjá mér því ég get ekki bakað eða eldað eða skrifað á tölvu. Ofan á það bættist að eini vaskurinn sem ég hef aðgang að á sameiginlega baðinu var stíflaður. Það gengur ekki að vera veik heima og geta ekki þvegið sér eða þvegið upp matarílát sín.
Fram með vítissóda og hellti í niðurfallið, sannfærð um að þetta rándýra eitur myndi losa mig við stífluna rétt eins og það gengur að fjarlægja bletti í sjónvarpsauglýsingum. Síðan í rúmið að tilbiðja veikindin.
Þegar ég var orðin hressari og hafði lokið við að borða morgunmat, ýtti mín ýtti pirringnum til hliðar og ákvað að illu væri best aflokið og ákvað að ráðast á vaskinn af mikilli ákveðni, Þvílíkt ógeð!! Hreinsaði öll rörin í nýja fína vaskafatinu mínu, raða öllu saman aftur og prófa. Stíflan gaf sig ekki því hún var inni í veggnum, og nú langaði mig mikið frekar að fara að vinna heldur en að eiga svona veikindafrí.
Hringdi í húseigandann og hún lofaði að senda pípara. Ég heyrði hinsvegar ekki eitt einasta píp.
Eftir að hafa lesið blöð dagsins í dag og í gær tvisvar og hringt í vini og vinkonur fannst mér að ég hlyti að geta gert eina tilraun í viðbót við stífluna. Um meters langur stálþráður virtist hentugur til að renna inn í rörið og reyna að fjarlægja stífluna. Út kom sandur og allskonar viðbjóður beint ofan í fína vaskafatið mitt. Setja saman aftur og prófa, í þetta skipti láku rörin en stíflan var þéttingsföst. Þetta var um kvöldmatarleytið.
Ein vinkona mín kíkti við hjá mér og við ræddum hennar málefni. Síðan skutumst við út í búð þar sem ég keypti svokallaðan drullusokk. Þegar ég kom heim aftur, bólaði ekkert á pípara. Í mínum höndum réðist drullusokkurinn með offorsi á blásaklausann vaskinn. Gekk svolítið illa í fyrstu því þetta er smávaskur og því sullaðist nokkuð út á gólf. Svo að troða tusku í yfirfallsgatið. Fimm mínútum seinna hafði stíflan gefið sig.
Þá þurfti bara að þrífa.
Ég var rétt að ljúka við að þrífa þegar pólverjinn sem býr í herberginu skáhallt á móti mér, birtist með bakpoka. Hann benti á bakpokann sinn og sagði “work” á ensku. Síðan fór hann og kíkti á vaskinn, skrúfaði frá, og leit á nýja drullusokkinn minn, lyfti brúnum og sagði eitthvað á pólsku og kannski einhver ensk orð inni á milli. Ég skal taka það fram að þessi maður er ákaflega geðþekkur og vingjarnlegur og það er erfitt að vera með fýlusvip þegar hann er nálægt. Hann opnaði bakpokann og tók upp úr honum forláta drullusokk kyrfilega merktum eiganda sínum. Þó að ég skilji ekki orð í pósku þá skildi ég orðin “boss” og “work” og “one day”. Yfirmaður hans virðist náðarsamlegast hafa ákveðið að lána honum þettta hátækniviðundur í einungis einn dag, en merkt drullusokkinn kyrfilega svo hann rataði nú aftur til eiganda síns.
Seinna um kvöldið heyrðust háværar raddir ungs fólks sem var að skemmta sér hinum megin við þunnann vegginn. Reynsla mín af slíkum skemmtunum hafði kennt mér að það verður stöðug umferð af fólki frá hinum ganginum yfir á okkar gang til að nota salernið okkar megin. Okkar salerni er í lagi og ég sé um að halda því hreinu og í lagi, og sem þökk fyrir það þarf að halda mér vakandi og pirraðri helst alla nóttina.
Ég sá fram á erfiða og svefnlausa nótt, þar sem ég hefði engan frið í mínu eigin rúmi. Þá gafst ég upp og mætti í vinnuna um miðnætti. Það er þó allavega friður þar.
Ég er búin að upphugsa aðferð til að halda dyrunum að okkar gangi læstum jafnvel fyrir þeim sem hafa lykil. Þá er spurning hvort ég vilji taka áhættuna á að læsa mig úti. :)
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn eignast fleiri drullusokka og læsa sig úti af alþingi.
Síðustu dagana hafa sjónvarpsáhorfendur séð viðtöl við marga menn sem höfðu dvalist á drengjaheimilinu á Breiðuvík. Við höfum fengið innlit í það harðræði sem þeir voru beittir, og hversu afskiptir þeir voru. Það sem hinsvegar hefur vakið mestan óhug er það gífurlega ofbeldi sem varð iðkað þarna og þá ekki síst kynferðislegt ofbeldi. Þar á meðal nauðganir. Eins og einn viðmælenda kastljóss komst að orði: “Þetta voru uppeldisaðferðir síns tíma.” Sá sálfræðingur sem gerði skýrslu um málið áleit að það væri drengjunum fyrir bestu að flokka skýrsluna um barnaheimilið, sem trúnaðarmál. Hann sagðist vilja hlífa drengjunum við að verða stimplaðir sem Breiðavíkurdrengur og að það gæti fylgt þeim allt lífið. Einmitt þetta finnst mér vera kjarninn í þessu máli.
Þjóðfélag okkar stimplaði börn. Hvað með að horfast í augu við það.
Í staðinn ætlar Ríkisstjórn og fleiri aðilar að “Bregðast við málinu”. Þessi heigulsháttur okkar við að viðurkenna fyrir sjálfum okkur sem þjóð, að það sem við gerðum var rangt. En nei auðvitað gerum við það ekki. Okkur dytti ekki í hug að viðurkenna slíkt.
Í dag gerum við einnig allt RÉTT (TM).
Þau okkar sem lásu ævintýrið um Gosa (Pinoccio) eða sáu kvikmyndirnar byggðar á ævintýrinu, vita að slæmir drengir þeir áttu ekkert betra skilið en að breytast í asna (doney) vinnudýrið sem alltaf var farið illa með.
Ef við ætlum sem þjóðfélag að standa við skoðanir okkar og gerðir, ættum við að segja: Við gerðum nákvæmlega það sem við ætluðum, við tókum verstu strákana og settum þá á versta staðinn.
Við þurfum að byrja á að viðurkenna að stundum er ekki hægt að gera það sem er RÉTT (TM) heldur þarf að grera það sem er minnst rangt. Það er einhver meinloka í þjóðarsálarinni, sem fær okkur til að benda á barnaheimilið á Breiðuvík og svartholið þar. Vandamálið er hinsvegar annarsstaðar. Það var í barnaverndarnefndum og á hærri stöðum.
Áróðursmyndin um Barnaheimilið, barnaverndarnefndir í Reykjavík og annarsstaðar, töluðu máli valdsins, ekki fjölskyldnanna og barnanna sum þau gerðu að fórnarlömbum sínum.
Þetta á að verða okkur dýrkeyptur lærdómur í að hreykja okkur ekki svo hátt að við heyrum ekki neyðarhróp þeirra sem við troðum fótum.
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn enda sem pólítiskt svarthol sem sogar allt til sín sem kemur nálægt því og sleppir engu frá sér, ekki einu sinni ljósinu.
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Á forsíðu fréttablaðsins í dag (7. febrúar 2007 37. tölublað, 7. árgangur) er frétt um misheppnaða morðtilraun á transgender konu. Átti það að hafa gerst aðfaranótt sunnudags. Morðtilraun er alvarlegt mál sama hver aðdragandinn er. Eins og með svo mörg önnur ofbeldisverk, þekktust gerandinn og fórnarlambið. Af greininni að dæma, hefði hún dáið ef hún hefði ekki getað varið sig.
Yfirskrift fréttarinnar var hinsvegar sjónarhóll gerandans. Það er undarleg blaðamennska að skrifa þannig að lesandinn er settur í fótspor gerandans. Ég get ekki annað en undrast, hvaða siðferðisvitund liggur þar á bakvið.
Ég þykist viss um að fólk sem er öruggt með sig og sína kynvitund, þykir sér ekki ógnað af transgender fólki. Ég þykist viss um að þarna hafi verið á ferðinn ofbeldishneigður og óöruggur karlmaður með lítið sjálfsmat. Hann á mína meðaumkvun að vera ekki meira karlmenni en þetta.
.-. .-.
/'v'\ /'v'\
(/ \) (/ \)
======="="=='=='="="===-----
Megi Ó-Frjálslyndi flokkurinn safna að sér óalandi og óferjandi meðlimum.
Hvernig dettur fólki eiginlega í hug að endurrita ævir transgender fólks, þannig að þátíð verði nútíð og nútíð verði framtíð? Einungis á þennan hátt er hægt að við séum nú það sem við gætum hafa verið einu sinni, og séum verðandi það sem við erum. Ég ER kona sem VAR karl. Púnktur.
Baugsmálinu er endanlega lokið í dag. Hæstiréttur úrskurðaði að Baugsfeðgar og aðrir ákærðir í hinu svonefnda Baugsmáli voru öll sýknuð af ákærum á hendur þeim.
Mér skilst að Ríkissaksóknari hafi fyrir nokkru síðan sótt um aukafjárveitingu upp á 30 milljónir. Tap Baugs vegna þessa máls er líklega milljarðar. Heildarkostnaður þjóðfélagsins er verulegur og hver borgar brúsan nema Jón og Gunna? Líklegt er að enginn verði dreginn til ábyrgðar fyrir því tapi sem þetta málaferli hefur orsakað.
Það tap sem þjóðfélagið hefur orðið fyrir vegna bókhaldsóreiðu Byrgisins, verður hinsvegar haldið til haga, og líklegt er að fleiri en einn missi vinnuna. Þeir fíklar sem urðu edrú verða líklega gleymdir og fólkið sem var misnotað verður líklega einnig gleymt.
Nóa Síríus konfektið sem ég fékk í jólagjöf var að klárast. Það er svosem ekkert voðalegt að hafa ekki mæru, en huggulegt að fá bita, hálfsofandi í rúminu. Að auki hefur mér tekist að gera mig svo óvinsæla, að nú er um einn lesandi á dag að blogginu mínu. Hvað get ég gert við því?
Lesandi þessa bloggs, er beðinn að gefa sig fram tafarlaust vegna yfirvofandi hættu á leiðindum. Einn besti kúr við slíku væri líklega að skoða afmælið hans Ladda, en hann á afmæli í dag. Ef ég hefði tíma myndi ég kíkja þagað líka, en þá er hætt við að athyglissýkin taki yfirhönd og ég fari veltandi til Ladda og heilsi honum og óski honum til hamingju með afmælið.
Svo óforskömmuð einkenni
um athyglissýki
get ég ekki látið eftir mér.
Ó vorkennið mér!
Ég hef allt sem ég vill fá og eiga,
en samt vill ég meira.
Eitthvað sem lífið hefur uppá að bjóða.
Ó vorkennið mér!
Nú er ég sú óvinsælasta í bloggheimi.
Vill bara skrifa um
efni sem fólk á netinu nennir ekki að lesa.
Hvað get ég gert við því?
Ég hef verið á nokkrum tónleikum um ævina og eftirminnilegustu tónleikarnir eru ætíð þeir sem eru í litlum sal þar sem áheyrendur og listamenn eru þétt saman. Andrúmsloftið inni hlýtt og afslappað, en úti var frost og skafrenningur. Hún beitir rödd sinni alveg ótrúlega flott og nákvæmlega. Gítarleikarinn lék undir í improvíseruðum blönduðum blues jazz stíl. Raddbeitingin hafði mest áhrif á mig í fyrsta lagi hennar sem ég man ekki hvað heitir. Þau lög sem ég man eftir eru My Favorite Things sem upprunalega er sungið af Julie Andrews, Walk on the Wild Side með Lou Reed, og I Am Calling You úr kvikmyndinni Bagdad Cafe . Í Walk On The Wild Side, þegar hún var komin að “ ... and the colored girls sang” gat ég ekki stillt mig um að byrja að syngja bakrödd lágt svo fáir heyrðu, tudu, dudu du du dududu du dudu ...
Þetta var verulega eftirminnilegt kvöld og mér finnst að ég sé ótrúlega heppin að fá að njóta upplifununar eins og þessarar.
Dóttir mín var að útskrifast sem stúdent. Við ákváðum þegar í byrjun desember að nota tækifærið og stíma fjölskyldu og vinum saman í Útskriftarveislu. Ég leigði huggulegan sal og allur frítími fimmtudags og föstudags fór í að leggja lokahönd á skipulag og gera matinn. Við höfðum ákveðið að gera allt sjálf og láta reyna á hvað við gætum. Veislan var haldin á þrettándanum og tókst framar vonum. Þau sem standa okkur nær, komu einnig með ýmisleg og auðvitað var þetta mikið meir en nóg af mat. Það er siður í okkar fjölskyldu og brást ekki í þetta skipti.
Það var mikil upplifun að vinna með þessu unga fólki og sjá áræði og dugnað og að þau vaxa með verkefnunum. Ég fyllist gleði í hvert sinn sem ég sé að næsta kynslóð gefur minni eigin kynslóð ekkert eftir, enda þurfti ekki mikið til. Ég á eftir að lifa hátt á gleðinni eftir þessa veislu, næstu vikurnar.
Jólin eru frábær tími til að elda meiri mat en hægt er að torga, og liggja síðan í leti. Annars var sjónvarpið sæmilegt. Sérstaklega berð þar að nefna Áramótaskaupið. Þegar um 10 mínútur voru liðnar af því og mér hafði ekki komið hlátur í hug, hafði ég or á að það væri afburða lélegt. Sem betur fer var í miðju skaupinu einhverskonar ávarp til þeirra sem fannst skaupið lélegt. Samkvæmt þessu ávarpi, var skaupið hafið yfir lélegan smekk, og þau sem höfðu engan skilning á húmor gátu með engu móti haft gaman af skaupinu. Þá skildi ég brandarann: Þetta var skírskotun í Nýju Fötin Keisarans, en þar voru þeir óhæfir í starfi sínu, er sáu ekki hin nýju glæsilegu föt Keisarans. Á svipaðan hátt voru þeir gjörsneyddir kímnigáfu er skildu ekki þetta frábæra skaup. Þar sem ég hef haldið mig vera með háa kímnivísitölu, áleit ég að skaupið hefði stórbatnað og að í raun væri ótrúlega fyndið að hrekkja þjóðina með grátlega leiðinlegum leiknum fréttaskotum úr stjórnmálum, þegar fólk standa spennt með flugeldana í höndunum og heitt kakó og jólasmákökur á borðum. Stórkostlega fyndið!
Þetta er eins og einn lélegasti þáttur nýrra tíma er heitir Tekinn, þar sem einhvert grandalaust smástirni er sett í óþægilega stöðu og gerir mannleg mistök meðan alþjóð fylgist með. Þarna varbrandaranum snúið við: Ein leikstjóraspíra hefur alþjóð að fífli að yfirlögðu ráði og skellihlær og auðvitað hlægjum við með sem höfum skilning á húmor. Hvað annað?
|
| Subscribe to Trans Ísland Fréttabréf |
| Visit this group |
|
|
| Subscribe to Póstlisti Trans Íslands |
| Visit this group |
